USB microscoop en Huion Lichtbak

28/03/2017

Alhoewel USB microscopen zoals de Dino-Lite Edge AM4815ZT een ingebouwde lichtbron hebben (LED lampjes) die bovenop het te onderzoeken object schijnen is het in sommige gevallen handig om een object ook van onderen te kunnen belichten, bij voorkeur met een gelijkmatig verdeelde lichtbron. Voor dat doel heb ik recentelijk bij Amazon.de de Huion L4S A4 LED Light Box (ca. 40 €) aangeschaft. In het Nederlands spreken we hier van een lichtbak die normaliter gebruikt wordt voor het tekenen. Dit type lichtbakken is erg dun, de verlichting is homogeen verdeeld, geeft geen warmte af en de voeding wordt geleverd via een USB kabel. Om deze redenen alleen al zijn deze lichtbakken ideaal voor een USB microscopist maar ook als de verlichting niet aan staat (zoals in onderstaande foto, hetgeen noodzakelijk was om een goede foto te kunnen maken) levert de lichtbak een mooi wit werkoppervlak. Het enige nadeel is dat het A4 formaat eigenlijk iets te groot is, een A5 versie zou iets handiger om mee te nemen zijn.

lightbox_blog

Aluminium Zaagsel

25/03/2017

De aanwezigheid van de Dino-Lite Edge AM4815ZT USB microscoop nodigt uit om meer alledaagse zaken wat nader te bekijken. Laatst was ik een aluminium profiel aan het zagen waarbij nogal veel zaagsel geproduceerd werd. Het leek me interessant om dit aluminium zaagsel even te bekijken. De deeltjes zijn kleiner dan 0.5 mm.

aluminium zaagsel

Korstmossen

10/03/2017

Nu er in februari enkele stormen zijn geweest en de temperatuur relatief mild is kan men op de grond takjes vinden bedekt met korstmos. Ik heb enkele van deze takjes meegenomen naar huis om ze onder mijn Dino-Lite AM4815ZT USB microscoop te bekijken en een gestackte foto gemaakt.

Het hout waarop dit mos groeit is dood hetgeen het iets gemakkelijker maakt om een mos te identificeren. Mogelijk gaat het hier om de Cladonia coniocraea oftewel om smal bekermos.

Literatuur:
• Arie van den Bremer, Leo Spier; “Fotogids Korstmossen – Kennismaken met korstmossen”; 2012; KNNV; ISBN 9789050113809; p. 130.
• Andre Aptroot, Kok van Herk; “Veldgids Korstmossen”; 1994; KNNV; ISBN 9050110711; p. 56.

bekermos

Dino-Lite Edge AM4815ZT USB-microscoop

27/02/2017

Zoals wel vaker vermeld ben ik lid van de NGVM (Nederlands Genootschap voor de Microscopie) die werkavonden organiseert. Al weer enige tijd terug was het onderwerp van die avond Dino-Lite USB-microscopen en we mochten daar ook mee spelen. Ik kan vermelden dat ik gelijk verkocht was. De Celestron USB-microscoop die ik al langer in mijn bezit heb is zeker niet slecht maar de Dino-Lite is kwalitatief beter en de bijgeleverde software is ook van hoge kwaliteit. Dat ik niet gelijk een Dino-Lite gekocht heb heeft te maken met de prijs. Een professionele USB-microscoop kost aanzienlijk meer en voor deze aanschaf heb ik een tijdje gespaard. De Dino-Lite Edge AM4815ZT heb ik uiteindelijk voor € 774 gekocht bij Conrad. Er zijn goedkopere modellen verkrijgbaar maar om specifieke redenen wilde ik dit model heb.
Dono-Lite Edge AM4815ZT
De basis specificaties van de AM4815ZT lijken er, t.o.v. een Chinese USB microscoop, niet uit te springen met 1.3 megapixel, 20 ~ 220x vergroting en USB 2.0, maar dat wordt ruim gecompenseerd door de degelijke bouw, de hoge kwaliteit van de foto’s die men neemt en nog een paar ander eigenschappen. Om maar een paar van de in het oog springende verschillen te benoemen. De Dino-Lite heeft een lens van glas (niet van plastic, hetgeen de kwaliteit van het beeld duidelijk ten goede komt), de LED’s kunnen ook uitgezet worden als men met doorvallend licht wil werken, er is een polarisator ingebouwd die helpt om reflecties te verminderen, op de focusschijf kan men aflezen welke vergroting men hanteert, er worden kappen meegeleverd die bruikbaar zijn voor verschillende toepassingen en er zit een uiterst gevoelige microswitch op die het mogelijk maakt om een foto te maken zonder dat het beeld verspringt.

Afgezien van de polarisator waren de allerbelangrijkste eigenschappen voor mij om te kiezen voor de AM4815ZT:
1. Extended Dynamic Range (EDR) die het mogelijk maar om donkere en lichtere gebieden binnen het object zichtbaar te maken door het “stacken” van afbeeldingen bij verschillende belichtingsniveaus
2. Extended Depth of Field (EDOF) waarbij automatisch afbeeldingen op verschillende hoogtes genomen worden, waarna deze automatisch “gestackt” worden. Op deze manier is het mogelijk om gebieden die initieel buiten het focus liggen in een plaatjes samen te voegen.
Al deze eigenschappen zijn vooral belangrijk als men afbeeldingen wil nemen van objecten met iets meer diepte, in mijn geval mineralen zoals we die vinden in zand maar ook micromounts.

Naast de hardware stelt Dino-Lite het softwarepakket DinoCapture beschikbaar dat draait onder Windows. Er is ook een Macversie, DinoXcope, maar deze kan niet met alle Dino-Lite modellen overweg, en juist de AM4815ZT valt onder de niet ondersteunde modellen. De software herkent automatisch welk model Dino-Lite gekoppeld is, en maakt het mogelijk om na kalibratie afstanden en omtrekken te meten. Voor de kalibratie kan men gebruik maken van de meegeleverde objectmicrometer.

Dat deze USB-microscoop uitermate geschikt is voor het fotograferen van 3D object kan men het beste demonstreren met het fotograferen van een micromount. In onderstaande foto compilatie van een calciet kristal kan men het gebruikelijke beeld zien als men inzoomt op een relatief groot object, de top is in focus maar de rest van het kristal niet. Door gebruik te maken van de automatische EDOF-functie produceert men een aanzienlijk betere foto. Als men echter goed kijkt ziet men toch nog enige onscherpte aan de onderkant van de micromount. De oorzaak is dat bij automatische EDOF-foto’s genomen over een bepaalde diepte en voor een aantal van die foto’s valt het object buiten focus. Dit probleem kan men oplossen door manueel foto’s te nemen. Op deze manier neemt men alleen foto’s in bewerking waar een deel van het object in focus is, hetgeen een beter resultaat oplevert.
calciet micromount
De EDR-functie mag in eerste instantie niet echt relevant lijken voor de gewenste toepassingen maar juist deze functie kan weer details naar voren halen die men normaliter maar met moeite kan observeren. Dit wordt gedemonstreerd m.b.v. onderstaande foto-compilatie van een toermalijn micromount. Bij gebruik van de EDR-functie komen op de top van het kristal details naar voren die men op de andere foto’s niet kan waarnemen.
tourmalijn micromount
De functie van de ingebouwde polarisator is het minimaliseren van schitteringen die op glanzende objecten ontstaan door reflectie van de ingebouwde LED’s. Dat effect kan men goed demonstreren bij het fotograferen van een Bismut kristal. In onderstaande foto-compilatie kan men op de EDOF opname met maximale polarisatie zien dat er duidelijk minder schittering waarneembaar is. Wat deze compilatie echter ook goed laat zien is het effect van de EDR-functie. Juist in deze context levert deze de beste opname van het kristal.
bismut
Indien men met mineralen te maken heeft die men uit zand geselectreerd heeft dan gaat het om kleine kristallen met vaak een groote die kleiner is dan 1 mm. Voor het registreren en identificeren van de mineralen is de AM4815ZT vooral geschikt omdat voor identificatie de driedimensionale vorm vaak belangrijke informatie bevat (type kristalrooster). Door van EDOF en EDR gebruik te maken kan men juist die details naar voren halen die identificatie vergemakkelijken. Een voorbeeld van mineralen die men in zand kan vinden is weergegeven in onderstaande foto compilaties.
zandmineralen-1
De bruikbaarheid van de AM4815ZT voor het observeren en registreren van zandmineralen wordt benadrukt als men inzoomt op een enkel deeltje.
zandmineralen-2
Ook “standaard” microscopische preparaten zijn onder de Dino-Lite USB microscoop goed en met veel detail te observeren. Een optische microscoop kan uiteraard nog meer detail zichtbaar maken maar voor veel toepassingen zijn de door de AM4815ZT te leveren prestaties voldoende.
compilatie-slides
Indien men een smartphone heeft kan men de Dino-Lite via een adapter aan de smartphone koppelen en vervolgens m.b.v. de app CameraFi (beschikbaar onder Android en iOS) de Dino-Lite gebruiken. Zoals men op onderstaande foto kan zien werkte dat vlekkeloos met mijn Samsung Galaxy Note 4.
Munt
Dino-Lite levert naast de USB microscoop ook nog vele handige en zeer degelijk geconstrueerde accessoires, met als nadeel dat deze daarom nogal aan de prijs zijn. Een accessoire die onmisbaar is bij het gebruik van een USB microscoop is een zeer stabiele houder die de microscoop fixeert boven het object, De door Dino-Lite geleverde voet is bij Conrad te verkrijgen voor € 135. Conrad levert voor € 40 echter ook een microscoop houder die zeer goed voldoet voor deze taak, de voet is verzwaard en als men de microscoop via de kogelgewrichten fixeert staat deze zeer stabiel boven het object.
opstelling
Concluderend kan ik stellen dat ik Dino-Lite AM4815ZT USB-microscoop als een zeer waardevolle aanvulling beschouw, vooral als men geïnteresseerd is in het bekijken van objecten op stereomicroscoop schaal (20-40x vergroot).

Stirlingmotor

14/02/2017

Op Chinese websites kom je soms leuke apparaatjes tegen interessante prijzen tegen en dan is het moeilijk de verleiding te weerstaan. Dat weerstaan van de verleiding is mij dus duidelijk niet gelukt met dit bouwpakketje van een Stirlingmotor.

Alhoewel er verschillende varianten van een Stirlingmotor zijn deze allemaal gebaseerd op het principe dat gassen (in dit geval lucht) bij verwarming uitzetten en bij afkoelen krimpen. Door op een handige manier gebruik te maken van dit verschil in volume/temperatuur kan men dit omzetten in beweging.
In de grote cilinder wordt de lucht opgewarmd door de brander eronder, daardoor gaat de luchtuitzetten en de zuiger beweegt naar een situatie waarin het volume groter is (bij constante druk). De beweging van de zuiger wordt overgebracht naar het vliegwiel waarbij de beweging van het vliegwiel overgebracht wordt op de zuiger van de kleine (koude) cilinder. Deze trekt nu warme lucht uit de grote cilinder (maximaal volume) dat vervolgens afkoelt in de kleine cilinder. De lucht krimpt dan weer waardoor ook de zuigers en dus ook het vliegwiel in beweging komen totdat een minimaal volume bereikt is waarbij de koude lucht weer in de grote cilinder terecht komt en de cyclus weer opnieuw kan beginnen.

Stirlingmotor

Natriumoxalaat onder de microscoop

19/01/2017

Momenteel bezig zijnde met een experiment waar ik aantoningsreacties voor carbonzuren bestudeer maak je soms ook foto’s van kristalstructuren die niet degene zijn waar ik naar op zoek ben maar die gewoon mooi zijn om te zien.

Onderstaande foto’s zijn van natriumoxalaat (Na2C2O4) kristallen. Het preparaat is gemaakt door wat verweringswater (oxaalzuur) te nemen, dat te neutraliseren met natronloog, een druppel van deze oplossing op een objectglaasje te leggen, deze in te dampen en vervolgens te bekijken onder de polarisatiemicroscoop. Bij de laatste foto is de polarisator verdraaid t.o.v. de foto daarvoor.

Natriumoxalaat kristallen
Natriumoxalaat kristallen
Natriumoxalaat kristalleb

Het boek en het badwater

01/01/2017

Afgelopen jaar heb ik het om allerlei redenen te druk gehad om me eens door de stapel papieren boeken die ik gekocht heb heen te werken. Nu ik weer wat meer tijd heb ga ik een serieuze poging wagen om ze daadwerkelijk te lezen.

Een van die boeken (eigenlijk boekje) was “Het boek en het badwater” van Lisa Kuitert. Over de betekenis van papieren boeken. Het was een leuk boek om te lezen. Elk boek over een onderwerp waar je zelf een “sterke” mening over hebt en waarvan je dacht dat je er wel een beetje kennis vergaart had, als dat je dan nog kan verrassen met feiten waarvan je je nog niet bewust was dan praat men over een goed boek. Als dan de schrijfstijl en het onderwerp je aanspreken dan is dat allemaal een extra pluspunt.

Het boek bespreekt de huidige stand van zaken op de Nederlandse boekenmarkt waarbij het dan vooral gaat over de impact die e-books hebben op de boekenmarkt, op boekhandels op boekenliefhebbers en natuurlijk op lezers van boeken. Naast de huidige stand van zaken wordt ook de historie behandeld waarbij uiteraard allerlei buitenissigheden waar boekenliefhebbers zich aan bezondigen de revue passeren. De voor- en nadelen van e-books en papieren boeken worden uitgebreid besproken. Vooral is dit boek echter een hartstochtelijk onderbouwd pleidooi voor het papieren boek.

Voor mij was dit boek ook een feest van herkenning.

Ik ben altijd al een fanatiek lezer geweest, iemand die gemakkelijk in de categorie “heavy book user” valt. Een “heavy book user” is iemand die elke maand een boek koopt en er minstens achttien per jaar leest. Mijn probleem is dat ik meer boeken aanschaf dan ik tijd heb om te lezen. Ook was ik een van de eerste die een e-book reader in Nederland had (Sony PRS-505, indertijd geïmporteerd uit de USA), en nu zowel een Kobo Aura als een Kindle Paperwhite in zijn bezit heeft. Na die eerste kennismaking heb ik altijd beweerd dat e-book readers vooral geschikt zijn voor leesboeken/romans maar niet zo geschikt voor studieboeken. Boeken die ik ter ontspanning lees, lees ik lineair, en dan is de e-book reader erg geschikt. Studieboeken lees ik echter niet lineair, ik blader veel als ik studeer en dan is een papieren boek veel geschikter. De e-book reader is door zijn compacte vorm ook erg geschikt om mee te nemen op reis een van de redenen waarom ik nooit zonder e-book reader de deur uit ga. Hierbij merk ik dan ook onmiddellijk op dat lezen van een e-book reader veel prettiger leest dan het lezen van je mobiel of tablet. Boeken ’s nachts, voor het slapen, lezen is tegenwoordig door de ingebouwde verlichting met een e-book reader ook gemakkelijker dan met een papieren boek. Maar nog een belangrijke reden om romans op een e-book reader te lezen is plaatsgebrek. Ik heb al teveel boeken en door mijn papieren leesboeken te vervangen door e-books kan ik plaats te creëren voor papieren studieboeken (sommige leesboeken hebben echter een ‘persoonlijke meerwaarde’ en zal men altijd bewaren).

Ik kan ook geen boekhandel (de goede, niet de ramsj zaken), antiquariaat op kringloopwinkel voorbijlopen zonder de zeer sterke drang te voelen om naar binnen te duiken. Scheltema, American Book Center en Waterstones zijn mijn min of meer vaste pleisterplaatsen bij een bezoek aan het centrum van Amsterdam.

Het gedrag dat hierboven beschreven wordt is dus niet uniek is voor mij, velen schijnen een soortgelijke relatie met boeken en lezen te hebben aangegaan. Gedrag en varianten daarop dat vermakelijk beschreven wordt in dit boek.

Na het lezen van dit boek weet ik ook waar de inspiratie voor de Manga/Anime “Bungaku Shoujo” (Literature Girl, Book Girl) vandaan is gekomen. De (demonische?) vrouwelijke hoofdpersoon in deze serie is iemand die verhalen eet door het papier waarop ze gedrukt zijn te verorberen. Nu schijnen er inderdaad mensen te bestaan/bestonden die zich “tegoed” doen aan boeken, de zogenaamde “bibliophagen”.

Auteur : Lisa Kuitert
Titel : Het boek en het badwater (de betekenis van papieren boeken)
Uitgever : Amsterdam University Press
Jaar : 2015
ISBN : 9789089649034

Het boek en het badwater

Venus USB webcam driver

31/12/2016

Een van die problemen waar men wel eens mee te maken krijgt als men oudere hardware heeft, is dat drivers niet meer werken bij nieuwere versies van Windows.

Een probleem waar ik al gedurende langere tijd last van had is een driver, die vroeger zeer veel gebruikt werd in webcams, de zgn. Venus USB 2.0 camera driver. De chipset, ook wel de VC0303 genoemd was indertijd zeer populair en werd in veel webcams gebruikt. De oorspronkelijke drivers waren geschikt voor Windows XP/Vista/2000 systemen en konden , in “compatibility mode”, onder Windows Vista of Windows 8 draaien. Onder Windows 10 wordt automatisch een driver geïnstalleerd maar deze genereerd een zwart beeld. Op mijn Linux Acer netbookje en op de Raspberry Pi werkt de camera nog steeds naar behoren. Onder Android kreeg ik deze niet aan de praat.

De reden voor mij om op zoek te blijven gaan naar een geschikte driver was het in mijn bezit hebben van een Celestron Handheld Digital and Optical Microscope Model # 44306, een “portable” microscoop waarvan men het optische oculair kan omwisselen met een 2MP USB camera. Handig om mee te nemen als men het veld ingaat en zijn Lenovo Yoga Book wilt meenemen.

Celestron  Microscope # 44306

Gaat men op zoek dan vind men een verwijzing naar Vimicro, maar daar kan men alleen de oude XP/ Vista/2000 drivers vinden. Sites zoals bv driveridentifier, driverscape en driveguide claimen ook de driver te hebben maar deze willen een soort driver totaal upgrade pakket installeren, met verplichte registratie. Net iets teveel om je gemakkelijk bij te blijven voelen. Aangezien gezond wantrouwen altijd op zijn plaats is op het internet besloot ik dus om deze “oplossingen” te negeren.

Recentelijk vond ik echter een werkende driver op de site van Modecom. Op een support pagina kan men “Venus_Software.exe” downloaden. Om de driver succesvol te installeren moet men eerst de camera aan de PC koppelen en dan pas de software opstarten. Deze identificeert dan automatisch welke driver geïnstalleerd moet worden.

Na installatie werkt de driver. Het enige nadeel is dat men deze alleen in 640 x 480 px mode kan gebruiken.

Modecom Venus driver

SkullKandy Smokin’ Buds 2 Wireless koptelefoon

25/12/2016

Een klaagzang over infantiele designs.

Aangezien ik in het verleden nogal slechte ervaringen gehad te hebben met een Bluetooth koptelefoon (Jabra Halo 2, blikkerig geluid, verbinding die regelmatig wegvalt en dan ook nog aardig aan de prijs) heb ik sinds die tijd voornamelijk bedrade in-ear koptelefoons gebruikt. Ik sport echter nogal veel, waaronder joggen, en vooral bij het joggen is een bedrade koptelefoon iets lastiger. Men is dan op zoek naar een armband waarin deze past en aangezien ik een Samsung Galaxy Note 4 in een beschermhoes gebruik gaan de meeste van deze draagbanden nogal snel kapot. Na lang zoeken heb ik weliswaar een oplossing gevonden, de “BUBM Outside Sport Running Arm Package Wrist Bag For Mobile Phone”, waar elke telefoon inpast, maar het gedoe met de kabel blijft.’

Mijn dochters begonnen recentelijk echter ook Bluetooth koptelefoons te gebruiken en verzekerden me dat ze geen verbindingsproblemen hadden, hetgeen mij deed besluiten om weer eens een poging te wagen. Zelf zijn ze tevreden over SkullKandy koptelefoons en hun voorbeeld volgende heb ik daar ook een van gekocht. Aangezien ik deze tijdens het joggen wil dragen ben ik voor een in-ear model gegaan, de SkullKandy Smokin’ Buds 2 Wireless. In eerste instantie was ik tevreden, redelijk gemakkelijk te dragen tijdens het sporten, een betere stabiele verbinding, goede batterijduur en een goed geluid. Hierbij moet ik dan wel opmerken dat de kwaliteit van het geluid is niet zo belangrijk voor me aangezien ik maar zelden naar muziek luister, ik luister nl naar podcasts. Ook het opnemen van de telefoon en het voeren van een telefoongesprek werkt naar behoren. Om voor de hand liggen de redenen vind ik het ook belangrijk dat de koptelefoon mij tijdens het joggen en fietsen niet helemaal afsluit van het omgevingsgeluid, een criterium waaraan deze koptelefoon voldoet. De dopjes van deze koptelefoon passen goed in mijn oren (Apple koptelefoon dopjes passen bv helemaal niet) en blijven zitten tijdens het sporten. De batterijhouder is echter minder comfortabel. Die verschuift nog weleens.

De eerste irritatie kwam nadat ik eens lang met de headphones had rondgelopen. Als de batterij bijna leeg is geeft de koptelefoon een audiosignaal af. Dat is op zichzelf nog niet zo erg, maar de koptelefoon blijft dat doen met toenemende frequentie. Ontzettend irritant en er schijnt geen enkele manier te zijn om dit uit te zetten.

Ik heb deze koptelefoon in de zomer gekocht en verder niet veel problemen gehad die mij indertijd buitenmatig opvielen. Dat veranderde naarmate het weer kouder werd. Dan begin je je wat beter in te pakken, vooral rond je nek. Dat laatste betekent dat de kabels van de dopjes naar de batterij niet meer vrij hangen. Waarom is dat van belang? Vooral tijdens het joggen maar ook op de fiets kreeg ik steeds vaker een piepje of een serie van piepjes te horen. Soms bijna continue. In eerste instantie dacht ik dat dat met de telefoon te maken had aangezien deze net overgegaan was naar Android 6.01. Mijn eerste vermoeden was dat iedere keer als de telefoon een nieuwe wifi-bron of bluetooth-bron signaleerde dat gemarkeerd werd met een audiosignaal. Na heel lang rommelen met de instellingen en vele Google zoekopdrachten kwam ik tot de conclusie dat het dat niet kon zijn. Na veel wikken en wegen zag ik op een gegeven moment het licht dat ik eigenlijk al wat eerder had moeten zien. Als je je bediening aanraakt om het volume hoger of lager te zetten of de telefoon op te nemen wordt dat gemarkeerd door een audiosignaal. Wat blijkt nu? Die bediening is ontzettend gevoelig afgesteld, als de kabel met bediening niet vrij hangt wordt op de een of andere manier het kleinste tikje tegen de huid, vervorming, misschien zelfs de wind gesignaleerd en er wordt een signaal afgegeven. Soms dus bijna continue achter elkaar. Ook wordt het volume dan opgevoerd naar het maximum. Nog veel erger is dat men geen enkele mogelijkheid lijkt te hebben om dat bij te sturen. Als je je dat realiseert, dan zakt je broek even af. Wie ontwerpt zoiets, en hoe kan het dat ze dat tijdens het testen niet opgemerkt en aangepast hebben? Deze koptelefoons zijn ook nog niet eens echt goedkoop, ik heb er indertijd € 49 voor betaald, hetgeen ik een niet te verwaarlozen bedrag vind. De facto tel je dit bedrag dan neer voor een koptelefoon die eigenlijk alleen maar bij mooi en warm weer werkt, omdat je dan weinig kleren draagt en de kabel vrij kan hangen! Een zogenaamd “only for California approved design”, maar niet daarbuiten.

Nu ik weet wat er aan de hand is kun je het probleem wat verminderen door de kabels en bediening wat te verplaatsen, maar je kunt het niet elimineren. Het moge duidelijk zijn, voorlopig heb ik het wel gehad met SkullKandy. Ik heb een soortgelijke goedkope bluetooth koptelefoon in China besteld (< 10 €) en ik ga eens kijken hoe die bevalt.

SkullKandy Smokin’ Buds 2 Wireless

Lenovo Yoga Book

20/12/2016

Lang geleden besteld, eindelijk binnen, mijn Lenovo Yoga Book met Windows 10 erop geïnstalleerd. Na 3 maanden gespannen wachten heb ik deze eindelijk in mijn handen. Ik had inmiddels het hele pakket en nog wat extra’s besteld. De hoes, een extra pen, een 128 GB-micro SD kaart en een Lenovo Yoga Mouse dus ik was er helemaal klaar voor.

Lenovo Yoga Book Verpakking

Nadat ik de eerste reviews van deze Lenovo gezien had op YouTube dacht ik onmiddellijk, “deze wil ik hebben”. Al lang op zoek zijnde naar een laptopje dat ik gemakkelijk mee kan nemen op reis (10” formaat) het liefst gecombineerd met de mogelijkheid om handmatig aantekeningen te maken zodat deze tegelijkertijd digitaal opgeslagen worden was ik zelfs al aan het sparen voor een Microsoft Surface Pro 4, alhoewel ik deze eigenlijk iets te groot en te zwaar vindt voor dit doel en twijfelde daarom of het niet beter was een van de recente 2-in-1 modellen of netbook achtige mini-laptops (Lenovo, Asus, Peaq, Acer) kon aanschaffen. Dat laatste deed ik dan weer niet omdat ik de combinatie 2GB intern/32 GB extern iets te licht vond. Ook op handschriftdigitaliseringsgebied heb ik al een en ander geprobeerd. Ik heb een LiveScribe Echo pen die alles digitaliseert dat je in een schrift met speciaal papier schrijft. In 2015 heb ik een Wacom Bamboo Spark aangeschaft waarbij je op papier schrijft waaronder een digitizer is geplaatst. Ze werken wel maar zijn het net niet, vnl omdat ze hun eigen software gebruiken. Bij de LiveScribe kun je een schrift dan omzetten in een doorzoekbare pdf-file. Bij de Bamboo Spark wordt alles opgeslagen in de Cloud, in InkSpace. Dan kun je het in principe weer bewerken maar ik ben er nog niet goed achter hoe. Wacom is niet erg goed in het beschikbaar stellen van fatsoenlijke handleidingen. Op de mobiel kan men geschreven pagina’s echter gemakkelijk exporteren naar OneNote, hetgeen dat probleem voor mij grotendeels oploste.

lenovoyogabook

Het grote voordeel van de Lenovo Yoga Book is dat ik op papier of op de digitizer kan schrijven en dat het geschrevene of getekende rechtstreeks in OneNote wordt opgenomen. OneNote is steeds meer de tool die ik gebruik om informatie te verzamelen en te ordenen. Deze combinatie voelt dus nagenoeg perfect aan. Daarnaast is het mogelijk om tekenprogramma’s te gebruiken. Het gebruik van de digitizer heeft wel een kleine leercurve. Alhoewel er bijna geen vertraging zit tussen het schrijven op de digitizer en de weergave op het scherm en de pen soepel schrijft moet men wel blijven opletten waar de pen gepositioneerd is. Dit loopt bij mij nog niet helemaal optimaal en alhoewel dit voornamelijk met oog-hand coördinatie te maken heeft ben ik ook van mening ben dat de tabletmode van OneNote nog steeds niet optimaal is afgestemd op tablet gebruik.

Bij de pen worden twee types vullingen meegeleverd. Een vulling met een punt waarmee men op de digitizer of op het scherm kan schrijven en de andere een gewone inktvulling om mee op papier te schrijven. Om van de ene na de ander pen modus over te schakelen moet men de vulling omwisselen waarbij men de pendop als hulpmiddel gebruikt. Al met al een beetje omslachtig. Gemakkelijker is om een tweede pen aan te schaffen, een voor schrijven op papier, de andere voor op het scherm en de digitizer, hetgeen ik dan ook gedaan heb.

In tegenstelling tot schrijven op de digitizer loopt schrijven op papier soepeler. Lenovo levert een magnetisch bevestigbare schrijfblokhouder met een blok papier mee. Dat is de mooiste oplossing om te kunnen schrijven maar het nadeel is dat men het papier momenteel alleen maar bij Lenovo kan bestellen waardoor men met belachelijk hoge verzendkosten geconfronteerd wordt.

lenovopad

Gelukkig kan men ook andere schrijfblokken gebruiken, die je dan gewoon op de digitizer legt. Bij de Bamboo Spark kan men alleen maar dunne blokken met maximaal 50 velletjes papier gebruiken terwijl in de Lenovo notitieblokken 75 velletjes papier zitten. Tot mijn verrassing werkte een Rhodia blok met 80 velletjes 80 g/cm2 papier echter ook heel goed. Ook kan men andere pennen dan die van Lenovo gebruiken. Mijn Wacom Bamboo Spark pen werkt vlekkeloos en als ik me dat van tevoren gerealiseerd had, dan had ik me die extra Lenovo pen kunnen besparen. De Bamboo Spark pen is zelfs iets gemakkelijker in gebruik. De dop is er gemakkelijker af te halen (bij de Lenovo Pen is het noodzakelijk om aardig wat kracht te gebruiken) en deze pen schrijft net iets lekkerder.

rhodianotepad1

Typen kan men op het Halo toetsenbord, de andere verschijningsvorm van de digitizer. In de reviews geeft men op het toetsenbord en de Touch pad de meeste kritiek. In die kritiek herken ik mezelf echter niet. Als twee-vinger type mens heb ik totaal geen problemen met het toetsenbord en is de “haptic feedback” voor mij voldoende. De Touch pad is inderdaad misschien iets te klein maar ik ben zo iemand die altijd moeite heeft met Touch pad ’s (ook die van Apple!) en daarom het liefst een muis gebruikt.

Voor dat doel had ik ook de Lenovo Yoga Mouse aangeschaft. Een heerlijke muis die je zowel met Bluetooth als een Wireless dongle aan je PC kunt koppelen en ook nog eens helemaal plat kunt maken. Ideaal voor mee te nemen op reis. In de platte modus kun je de muis ook als presentatie afstandsbediening gebruiken. De Bluetooth optie heb je nodig bij een muis aangezien de Yoga Book maar een USB-poort bezit, die ook voor de voeding gebruikt wordt. Dat er maar een enkele USB-poort op zit vind ik een van de grotere nadelen van de Yoga Book.

In deze context kan ik echter ook opmerken dat ik, misschien door het kleinere formaat, me erop betrapt heb dat ik ook vaak met de vingers op het scherm werk, als alternatief voor de muis en Touch pad. Iets wat ik op mijn grotere Lenovo Yoga 2 Pro eigenlijk maar zeer zelden doe. De Lenovo Yoga Book nodigt daar zo te zien intuïtief toch iets meer voor uit.

Wat ik mezelf rigoureus voor ogen heb gehouden is dat dit geen productiemachine is maar een laptopje om mee te nemen “on the road”. Deze machine is niet geschikt voor het schrijven van grote lappen tekst, het bewerken van grote spreadsheets of het maken van presentaties. Desalniettemin wil ik wel graag wat notities kunnen maken, een document kunnen bewerken en een spreadsheet of presentatie kunnen bekijken. In deze behoefte wordt voorzien doordat de mobiele versies van Microsoft Word, Excel en PowerPoint meegeleverd worden (Office Mobile). Een extra voordeel van het iets kleinere scherm aangezien men dan gratis deze mobiele versie mag gebruiken. Ik heb even overwogen om de volledige versie van Office 365 te installeren maar zoals uitgelegd en omdat ik de machine “licht” wil houden met software heb ik besloten dat niet te doen.

De Lenovo Yoga Book kan men kopen met Windows 10 geïnstalleerd of Android, waarbij de Windows versie ca. 100 euro duurder is. Om een aantal redenen heb ik bewust gekozen voor de Windows versie. De eerste is eenvoudig. Alhoewel ik een Android mobieltje (Samsung Galaxy Note 4) heb verricht ik het meeste werk dat ik doe op een Windows machine en alhoewel MS Office apps tegenwoordig op alle platforms te vinden zijn gebruik ik ook programma’s die alleen op Windows werken, vooral als ze gekoppeld zijn aan hardware. Om maar een voorbeeld te noemen. Een van mijn hobby’s is microscopie en dan maak ik vaak gebruik van microscoop camera’s die men aan een Windows machine koppelt voor opname en verwerking. Zelfs voor een klein beetje productiewerk vind ik Windows beter geschikt. Windows 10 is niet helemaal geoptimaliseerd voor tablet gebruik maar ik kan me goed genoeg redden en in een tablet omgeving is Office Mobile juist weer wat handiger.

Met het algemene design van de Yoga Book is ook niets mis, hij ziet er strak maar toch nog een beetje apart uit. Het horlogescharnier zorgt voor een mooie afwerking en geeft stabiliteit aan het scherm. Een punt van kritiek is hier wel weer op zijn plaats. De Yoga Book is lastig open te klappen en men is gedwongen twee handen te gebruiken. Door het horlogescharnier kan men het scherm helemaal naar achteren klappen zodat men de Yoga Book als tablet kan gebruiken. Zeker onder Windows 10 in tabletmode kan men de pen met aanwijspunt goed gebruiken. Dat werkt dan weer beter dan dikke vingers.

Het toetsenbord/digitizer deel is wel een vingerafdrukkenmagneet, maar dan kan men tenminste zien dat de Yoga Book daadwerkelijk gebruikt wordt en er niet alleen maar voor de sier is. Gezien het mooie design zou je hem daar trouwens ook voor kunnen gebruiken.

Alhoewel de Yoga Book een “meenemen op reis” machine is wil men soms ook wel iets groter en comfortabeler werken, met een groot scherm, toetsenbord en muis. Dat kan men bereiken door van een docking station gebruik te maken en ik kan rapporteren dat de Sabrent “USB 3.0 Universal Docking Station with Stand for Tablets and Laptops” gebruikt kan worden voor dit doel. Men heeft een adapter nodig om de micro-USB poort om te zetten naar een normale USB poort waarna men kan koppelen aan de Sabrent. Na koppelen en automatische installatie van de drivers werkt de Sabrent vlekkeloos. Zoals men in onderstaande foto kan zien werkt te Yoga Book (linksonder) ook in split screen mode. Ondanks dat de communicatie maar via een USB-poort loopt heb ik nauwelijks vertraging opgemerkt. Het enige nadeel van de Sabrent is dat men met deze de Lenovo niet kan opladen via de USB verbinding.

jabra

Voor zover ik kan nagaan is de batterijduur dik in orde. Ik heb de machine niet intensief getest maar na een dag bijna continue notities gemaakt te hebben was de batterij nog steeds voor meer dan de helft opgeladen.

Al met al kan ik concluderen dat wat mij betreft de aankoop van de Lenovo Yoga Book een heel goede aankoop was. Het is geen productiemachine maar daar had ik hem ook niet voor gekocht en gezien de specs verwachtte ik dat ook niet. De Lenovo Yoga Book voldoet ruim aan de door mij gestelde doelen en overtreft deze zelfs op bepaalde punten. De Livescribe Echo Pen heb ik nu definitief overboord gezet. De Wacom Bamboo Spark blijf ik nog gebruiken.